Normalizacja europejska Zrównoważony rozwój



Normalizacja europejska

Sprawozdawca E.Gierek: Rozporządzenie Parlamentu i Rady ma na celu zwiększenie korzystnego wpływu norm europejskich na funkcjonowanie jednolitego rynku, zrównoważony rozwój , innowacyjność i konkurencyjność. Chodzi głównie o skrócenie procesu normalizacji i zapewnienie właściwej reprezentacji dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz wszystkich grup społecznych w tym procesie. Ważne jest, aby upowszechnić stosowanie norm w zakresie technologii informatyczno-komunikacyjnych, nanotechologii, biotechnologii oraz technik nuklearnych, co zwiększy ich interoperacyjność. Najistotniejsze zmiany dotyczą określenia uprawnień Komisji i Stałego Komitetu ds. Przepisów i Norm. Procesowi normalizacji będą też podlegać usługi (np. e-usługi)oraz sektor technik informatyczno-telekomunikacyjnych. Przedłożona propozycja jest korzystna, gdyż konsoliduje politykę normalizacyjną UE oraz wprowadza mechanizmy prawne odpowiadające nowym potrzebom i wyzwaniom, dzięki czemu uda się powiązać rynek z europejskim systemem normalizacji. Jedyne zastrzeżenia można mieć tylko do tych zapisów, które dotyczą partnerstwa publiczno-prywatnego. System europejskiej normalizacji należy usprawniać poprzez wprowadzanie do niego nowych elementów, stanowiących dla niego wartość dodaną. Przedłożenie Komisji nie definiuje w sposób dostateczny zasad normalizacji europejskiej, brak jest też reprezentacji krajowej. Brakuje również odniesienia do zasady „stand steel” pozwalającej na wstrzymywanie procesu normalizacji w danym kraju, jeśli ten proces został juz rozpoczęty na poziomie europejskim. Doprecyzowania wymagają również te przepisy, które zmieniają w istotny sposób istniejący system normalizacji. Projekt rozporządzenia wprowadza stosowanie specyfikacji technicznych zamiast norm europejskich, przy czym kryteria, jakie maja one spełniać są łagodniejsze. Uczestnictwo forów i konsorcjów w systemie nie powinno doprowadzić do tego, że będą powstawać sprzeczne normy, albo konkurujące ze sobą specyfikacje techniczne. Koszty uczestnictwa w takich forach są zwykle wysokie a kryteria podejmowanych decyzji nie zawsze demokratyczne. Ponieważ pewne fora i konsorcja mogą być zdominowane przez partnerów spoza UE, dlatego należy ograniczyć opracowywanie norm europejskich do istniejących i uznanych organizacji normalizacyjnych. Stosowanie specyfikacji technicznych może być dopuszczalne tylko w ściśle określonych przypadkach, przy zachowaniu tych zasad, co w przypadku norm.

Przedstawiciel Komisji: Komisja w swoim przedłożeniu zaproponowała dwa elementy:

- komunikat zawierający wizję strategiczna dla standaryzacji do roku 2020,

- rozporządzenie, jako element prawny towarzyszący komunikatowi.

Rozporządzenie jest korzystne, gdyż będzie miało bardzo szybkie zastosowanie bez jego implementacji w poszczególnych krajach członkowskich. Rozwiązania techniczne i standaryzacja od tej pory zostaną ze sobą sprzężone. Wzrasta rola europejskich organów standaryzacyjnych, zaś procedura standaryzacyjna nadal będzie podlegać zasadzie dobrowolności. W dziedzinie koordynacji Komisja będzie przygotowywać coroczny raport, podsumowujący wszystkie ważne dla tej materii wydarzenia (np. w jaki sposób wykorzystywać standardy do promocji ważnych unijnych projektów, takich jak partnerstwo, agenda cyfrowa, właściwe wykorzystywanie zasobów w Europie), opierający się na koordynacji i konsultacjach społecznych. Nowy system będzie stawiał na włączanie do niego, jak największej liczby nowych podmiotów. Istniejące specyfikacje ICT będą nadal wykorzystywane,zaś w dziedzinie opracowywania nowych standardów jedyna do tego uprawnioną instytucją będzie – Europejska Organizacja Standaryzacji. Rozporządzenie przewiduje zharmonizowane standardy i kryteria dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz organizacji pozarządowych. W przyszłości pojawią się nowe elementy certyfikacyjne, po przyjęciu nowych rozporządzeń finansowych. Zwiększy się też sprawozdawczość na poziomie krajowym. Od bieżącego roku wszelkie specyfikacje w dziedzinie ICT nie będą wykorzystywane tam, gdzie już znajdują zastosowanie standardy europejskie. Komisja zaproponowała również szereg kryteriów jakościowych takich jak np. stosowanie zasad konkurencyjnych i porozumień horyzontalnych.

J.Brezina: Niejasna jest nowa definicja normy, ponieważ taką normą może być każdy dokument. Należy odróżnić normy europejskie od rozwiązań proponowanych przez fora i konsorcja standaryzacyjne.

R.Butikofer: Pomysł na wprowadzenie sektora MŚP i partnerów społecznych do systemu standaryzacyjnego jest korzystny. Nie należy dążyć do osłabienia roli organizacji standaryzacyjnych. Uwzględnienie norm z sektora forów i konsorcjów, które od tej pory będą być mogły dopuszczane np. do przetargów – to główne zalety tego komisyjnego przedłożenia. W stosunku do ram prawnych dla norm w usługach w sektorze MŚP należy zachować ostrożność.

J.P.Audy: Warto przeciwstawiać się tym zgłoszonym poprawkom do tego projektu, które osłabiają rolę sektora MŚP w systemie standaryzacji.

Przedstawiciel Komisji: Podmioty wymienione w tzw. III Anexie to jednostki, które mogą skorzystać z finansowania w aspekcie normalizacyjnym, z wyłączeniem firm o charakterze przemysłowym. Procedura przygotowania norm dla usług będzie taka sama, jak w przypadku towarów. ICT jest sercem całej propozycji Komisji Europejskiej w dziedzinie standaryzacji. Wszystkie kryteria jakościowe, które mają się znaleźć w specyfikacjach – zostaną zachowane.

Sprawozdawca A.Gierek: Definicja normy i specyfikacji musi zostać bardzo dokładnie sprecyzowana, zgodnie z normami ISO. MŚP będą mogły tworzyć nowe normy i specyfikacje, ale zgodnie z zasadami ekonomicznymi.